Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4300 K.2015/763

Davacılar M.. K.. vd vekili Avukat Nurtekin tarafından, davalılar www.....com internet sitesi vd aleyhine 16/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, www.....com adlı internet sitesinde 16/02/2012 tarihinde yayınlanan ''Ç.'', 18/02/2012 tarihinde yayınlanan ''K.?'', ''7 Şubat Kına Bayramı!'' ve 05/03/2012 tarihinde yayınlanan ''Ç.'' başlıklı yazılarda bazı politik mülahazalarla kendilerine saldırılarak, kamuoyunda kin ve nefret uyandıracak isnatlarda bulunulduğunu, yazıların hukukun öngördüğü haber unsurlarından yoksun olduğunu, anılan yazıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, dava konusu yazıların eleştiri sınırlarını aşmadığını ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davaya konu yazılarda haber verme amacını aşan, hakaret ve aşağılama amaçlı, kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadelere yer verildiği gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli konulara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. (AİHM 26118/10 Eon/Fransa kararı) Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM 23144/93 Özgür Gündem /Türkiye kararı)

Davacılar, dava konusu yazıların yayınlandığı tarihte, ülke çapında yayın yapan bir gazetenin sahibi ve genel yayın yönetmenidirler. Dava konusu yazılarda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen ve ülke gündemini meşgul eden bir soruşturmayla ilgili değerlendirmeler yapılmıştır.

Bu kapsamda; davalıların genel yayın yönetmeni ve sahibi olduğu gazetenin, söz konusu soruşturmaya yaklaşım şekli ve yayın politikası, daha önceki bazı olaylar ve kişilerle karşılaştırma yapılarak eleştirilmiştir. Davaya konu yazıların bu açıdan ele alınıp bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu, davacılara yönelik eleştiriler içerdiği ve hukuka uygunluk sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.