Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4407 K.2014/5895

Davacı M.. A.. vekili Avukat S.S. tarafından, davalı R.. A.. aleyhine 08/01/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde, davalının iftira niteliğindeki haksız isnadı ve yaralama eylemlerine dayalı olarak manevi tazminat isteminde bulunmuş; bilahare verdiği 30/06/2009 tarihli dilekçede tazminat talebini açıklayarak ayrı ayrı 1.500 TL manevi tazminat isteminde bulunduğunu beyan etmiştir. Mahkemece tazminat miktarı belirlenirken davalının yalnızca yaralama eylemi yönünden değerlendirme yapılmış ve davalının bu eyleminden dolayı 2000 TL manevi tazminat ödemesine karar verilmiştir.

Şu durumda; davacı, yaralanması nedeniyle 1.500 TL talep etmesine karşın, mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine aykırı biçimde talep aşılarak daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.