Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4978 K.2015/1052

Davacılar A. Döviz ve Kıymetli Madenler Ticaret A.Ş. vdl vekili Avukat Yusuf tarafından, davalılar T.. G.. vd aleyhine 08/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, Çorum merkezde yayınlanan T.. G..'nin 28/03/2013 tarihli baskısında "İ." başlıklı haber yapıldığını, haberin içeriğinde "A." ünvanının kullanıldığını, borçlarını ödeyemediği için kaçmak zorunda kaldığı anlaşılan başka bir kuyumcu için, "A." şirketleri ve Ahmet ile özdeşleşen ünvanın kullanılması nedeniyle ticari itibarlarının zarara uğradığını beyan ederek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu "İ." başlıklı yazı içeriğinde, kuyumcu İsmail borçlarını ödeyemediği için kaçmak zorunda kaldığının belirtildiği, davacıların da faaliyet alanlarının aynı olması nedeni ile isminin kullanıldığı, yazıda hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu haber nedeniyle davalı N.. Y..'in hakaret suçunu işlediği sabit görülerek Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/531 Esas, 2014/167 Karar sayılı kararı ile kesin nitelikte adli para cezası ile mahkum olduğu anlaşılmaktadır.

818 sayılı BK 53. ve 6098 sayılı TBK 74. maddelerine göre hukuk hakimi, ceza mahkemesinin maddi olguya ilişkin tespitleriyle bağlıdır. Dava konusu uyuşmazlık ile ilgili olarak davalının hakaret suçundan yargılamasının yapılarak kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırıldığına göre, uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.