Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/693 K.2014/1470

Davacı T.. M.. vekili Avukat S. Ö.. tarafından, davalı B.. B.. aleyhine 16/08/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Ankara 19. İş Mahkemesi'nin 2012/861 Esas sayılı dosyasının mahkemesine iadesine, esasın kapatılmasına dair verilen 19/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın Ankara İş Mahkemesi'ne iadesine esasın kapatılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, davanın önce Ankara 19 İş Mahkemesi'nde açıldığı, mahkemece verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2012/14252 Esas, 2012/18060 Karar sayılı ilamı ile asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle bozulması üzerine iş mahkemesince bozmaya uyularak görevsizlik kararı verildiği, iş bu görevsizlik kararının taraflara tebliğ edildiği ve temyiz edilmeksizin 21/04/2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisinde imzasız ve hakim havalesiz davacı vekilinin ismi yazılı görevli mahkemeye gönderilmesi talep dilekçesi vardır.

03/04/2012 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin “Uyapın Kullanılması” başlıklı 5. md.nin 4. bendi “ Taraf ve vekilleri ile diğer ilgililer güvenli elektronik imza ile imzalamak suretiyle UYAP vasıtasıyla mahkemeler veya hukuk dairelerine elektronik ortamda bilgi ve belge gönderebilirler” hükmünü içermektedir.

Dosyada mevcut gönderme talep dilekçesinin de UYAP aracılığıyla e-imzalı olarak 24/04/2013 tarihinde, kararın kesinleşmesinden itibaren HMK 20 .md gereğince iki hafta dolmadan, süresinde gönderildiği anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksiklik nedeniyle görevsizlik kararı veren mahkemeye iade kararı verilerek esasın kapatılması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.