Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/8152 K.2014/9849

Davacı Ş.. B.. vekili Avukat E. U..tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 04/02/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat S. B.. geldi, karşı taraftan davacı adına kimse gelmedi. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamın dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, motorlu testeresi ile ağaç kesme ve doğrama işi yaparken, aynı yerde iş makinesi ile çalışan davalının kütüklere iş makinesi ile müdahalede bulunduğunu, makineden düşen kütüklerden birisinin ayağına çarpması sonucu yaralandığını belirterek, iş göremezlik zararı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının motorlu testere ile ağaç kesmekte iken davalının sevk ve idaresindeki iş makinası ile yol açmak için kesilmiş kütükleri iteklediği sırada, yuvarlanan kütüklerden birisinin ayak bileğine çarpması sonucu yaralandığı belirtilerek, adli tıp uzmanı bilirkişiden alınan maluliyet raporu ve davalının tam kusurlu olduğunu belirten kusur raporlarına göre hesaplanan iş göremezlik zararı ile manevi tazminat talebinin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti hakkında, Adli Tıp Uzmanı Yrd. Doç. Dr. B. S.. tarafından hazırlanan ve davalı tarafından itiraz edilen 18/05/2012 havale tarihli raporun esas alındığı anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemelere bildirmekle görevlidir.

Adli Tıp Uzmanı bilirkişinin 18/05/2012 havale tarihli raporuna itiraz edildiği gözetilerek, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan veya üniversite hastanelerinin yetkili kurullarından "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" esas alınarak rapor hazırlanması istenmeli, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.

b-Dosya kapsamından; Bodrum 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/694 esas sayılı ceza dosyasında aldırılan; 09/11/2009 tarihli İş ve Sosyal Güvenlik Uzmanı Bilirkişi N.K.. tarafından hazırlanan kusur raporunda; hafriyat (kepçe) operatörü M.. Y..'nun asli birinci derecede, mağdur müşteki Ş.. B..'ün ise tali ikinci derecede kusurlarının bulunduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece aldırılan 09/04/2012 tarihli raporda ise; davalı M.. Y..'nun % 100 kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Şu durumda dosyada birbiri ile çelişen iki rapor mevcuttur. Mahkemece, kusur raporları arasındaki çelişkiyi gidermek için 3 kişilik bilirkişi heyetinden her iki bilirkişi raporunu da irdeleyerek raporlar arasındaki çelişkiyi gideren bir rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.