Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/8717 K.2015/6026

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 50

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 51

"İçtihat Metni" Davacı P.. M.. vekili Avukat Ali tarafından, davalılar G.. E.. ve diğerleri aleyhine 25/03/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı G.. E.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kurum zararı nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın davalı G.. E.. yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan G.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı G.. E..'in çalıştığı PTT gişesine gelen kişinin kendisini asıl hak sahibi A.. İ..olarak tanıtıp alındı belgesini imzalayarak 2352547 nolu telefonu dekont üzerine yazdığını, anılan telefonun diğer davalılar İlknur ve N.. D..'a ait olduğunu, davalı Güler'in gerekli özeni göstermeden söz konusu parayı hak sahibi dışında diğer davalılara ödediğini, gerçek hak sahibinin parasını alamaması üzerine açtığı davayı kazandığını, kurumca icra dosyasına 9.205,30 TL ödeme yapıldığını, ödenen miktarın davalılardan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Davacı, dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata ödeme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davalının temerrüde düşürülmediğinden bahisle dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Rücu yoluyla ödetilmesi istenen davalarda davacının zararının ödeme gününde oluştuğu benimsenerek, kabul edilen tazminata ödeme gününden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin hüküm altına alınan tazminata dava tarihinden işleyecek yasal faize karar verilmiş olması yerinde görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davalı G.. E..'in diğer temyizi yönünden;

Kural olarak, gerçek zarar hüküm altına alınmalıdır (TBK. madde 50). Bu da, zararlandırıcı eylemden önceki durum ile sonrası arasındaki farktan ibarettir. Ancak; hakim, durumun özelliğini ve kusurun ağırlığını da gözetmekle yükümlüdür (TBK. madde 51/1). Yasa koyucu, bu hükümle hakime, her somut olayın özelliğine göre tazminatın kapsamını belirleme ve hakkaniyet çerçevesinde (TMK. madde 4) takdir yetkisini kullanma imkanını, daha da ötesinde görevini vermiştir. Hakim burada, karşılıklı yararlar dengesini de göz önünde tutacaktır.

Somut olayda, olayın meydana geliş şekli, davacı işyerinde güvenlik kamerası bulunmaması, iş yoğunluğu ile soruşturma dosyası nazara alındığında, tahsiline karar verilen zarar miktarından, (TBK. madde 51) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.