KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/10041 E., 2015/11400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Simav Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/07/2014
- Numarası
- 2014/259-2014/385
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı SGK Başkanlığı vekili Avukat Halit tarafından, davalı O.. K.. aleyhine 09/11/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, özel kanuna dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, 2022 sayılı Kanun uyarınca davalıya aylık bağlandığını, daha sonra yapılan araştırmada davalının aylık bağlanma şartlarını taşımadığının anlaşıldığını belirterek yersiz ödenen aylıkların iadesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, bozma doğrultusunda, yargılama aşamasında 2022 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3. madde uyarınca dava konusu alacağın terkin edilmiş sayılmasına ilişkin düzenleme doğrultusunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamından, davacının eldeki davayı anılan yasa değişikliğinden önce açtığı ve dava açmakta haklı olduğu anlaşılmıştır. Şu durumda, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak vekalet ücreti açısından verilen bu kararla ilgili yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/10041, K. 2015/11400, 14 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama