Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10542 K.2017/4719

Davacı ...vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 09/12/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebi ile reddine dair verilen 14/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebi ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından açık ihale usulü ile yapılan 41341 ihale kayıt numaralı özel koruma ve güvenlik alımı ihalesine karşı yaptığı şikayet başvurusunun reddi üzerine Kamu İhale Kurumu’na itirazen şikayet başvurusunda bulunduğunu ve ihalenin iptal edildiğini, yatırmış olduğu itirazen şikayet başvuru bedeli nedeniyle zarara uğradığını, bu bedelin kanunen Kamu İhale Kurumu’nun gelirleri arasında sayılması nedeniyle zararından davalı şirketin sorumlu olduğunu, bedelin tahsili için davalı şirket aleyhine başlattıkları takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacının itirazen şikayet bedelini Kamu İhale Kurumu’na ödediğini, yapılan ihaleye de katılmadığını, kanun gereği Kamu İhale Kurumu’nun geliri sayılan bu bedeli ödemelerinin yasal bir dayanağı olmadığını, ortada bir haksız eylem de olmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takibe konu paranın davalı şirkete ödenen bir para olmadığı, davacının Kamu İhale Kurumu aleyhine idari işlemin iptali ve buna bağlı olarak paranın geri verilmesini idari yargıda dava açarak istemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı davasını özel hukuk tüzel kişisi olan davalıya yönelttiğine göre, davanın görüm ve çözüm yeri adli yargıdır.

Şu halde, mahkemece özel hukuk tüzel kişisi olan davalı şirket aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yerinin adli yargı yeri olduğu gözetilerek işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken, açıklanan yön gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.