Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10647 K.2015/11718

Davacı H.. T.. vekili Avukat Gürhan tarafından, davalı N.. T.. aleyhine 06/06/2014 gününde verilen dilekçe ile babalık vazifesini yapmamasından kaynaklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 20/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının biyolojik babası olduğunu, Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/338 esas, 2010/87 sayılı kararı ile babalığa hükmedildiğini; bu tarihe kadar davalının soy bağını kabul etmediğini, maddi ve manevi yönden babalık vazifesini yerine getirmediğini beyanla, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalının yetki itirazı kabul edilerek, dosyanın yetkili Van Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, haksız fiilden doğan davalarda, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Diğer yandan, kişilik haklarına saldırı halinde, TMK'nın 25/son maddesi uyarınca davacı kendi yerleşim yerinde de dava açabilir. Davacı yasanın kendisine tanıdığı seçim hakkını kullanmış olup, bu nedenle de davanın açıldığı mahkeme yetkilidir.

Buna göre, işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.