KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/11331 E., 2017/3688 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2017
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 09/08/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen davalı ... lehine kabulü ile fazlaya dair talebin reddi ile diğer davacılar yönünden maddi ve manevi tazminat davasının reddine dair verilen 12/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalılardan ...’in diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, kasten yaralama ve kasten adam öldürmeye teşebbüs eylemlerine dayalı maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece yazılan müzekkereye verilen cevapta davacılardan ...’e 08/08/2003 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle herhangi bir iş göremezlik ödeneği almadığına dair cevap verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; temyiz eden davalılardan ... vekili tarafından dava dosyasına sunulan 11/11/2013 tarihli dilekçe ekinde yer alan borç bildirim belgesi ile davacılardan ...’e ödenen geçici iş göremezlik bedelinin anılan davalıdan ödenmesi talep edilmiştir. Şu halde, rücuya konu geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/11331, K. 2017/3688, 5 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama