Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/1190 K.2015/15071

Davacı Y.. K..'a vesayeten T.. K.. vekili Avukat Y..Ü..tarafından, davalı R.. S.. aleyhine 15/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının hakaret ve tehdit eylemlerine maruz kaldığını belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıdan alacaklı olması nedeniyle dava konusu mesajları gönderdiği, gönderilen mesajların yakışıksız ve kaba olmasına karşılık özü itibariyle manevi tazminatı gerektirecek düzeyde davacının kişilik haklarını ihlal edici mahiyette olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacının şikayeti sonucunda başlatılan soruşturma kapsamında davacının ifadesinin alınması sırasında telefonuna davalı tarafından gönderilen iki adet mesaj içeriğinin tutanağa geçirildiği, mesaj içeriğinde yer alan ifadelerin davacıya açıkça sövme niteliğinde olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalının haksız eylemi ile davacının kişilik değerlerinin ihlal edildiği ve davacının bu nedenle zarar gördüğünün kabulü ile davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yerinde olmayan yanlış bir gerekçe ile istemin tümden reddedilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.