Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/12199 K.2015/13489

Davacı İ.. B.. vekili Avukat E.. T.. tarafından, davalılar M.. A.. ve diğerleri aleyhine 07/01/2013 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklı rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar O.. B.. ile A.. S.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan O.. B.. ve A.. S..'ın diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, 2330 sayılı Kanun uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, olay günü yasa dışı terör örgütü lehine gösteri yapan gruba müdahale ederken, grub içinden atılan taş nedeni ile davalıların A.. M.. görevli polis memuru A.. K.. yaralanmasına neden oldukları ve davacı idare tarafından A.. K.. 2330 sayılı Kanun hükümleri uyarınca nakdi tazminat ödendiğini belirterek, yapılan ödemenin davalılardan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava dışı polis memuru A.. K.. yaralanmasından tüm davalıların sorumlu olduğu gerekçesi ile davalıların kendi aralarındaki sorumluluk miktarları tespit edilmemiş ve belirlenen toplam tazminat miktarının, tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkin olduğundan, zararın doğmasına neden olduğu iddia edilen davalılardan her biri, yalnızca kendi kusuruna isabet eden miktardan sorumludur. Davalıların mahkemece takdir edilen zararın tamamından müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru değildir. Rücuda teselsül olmaz ilkesi uyarınca, her bir davalının somut olaydaki kusur ve sorumluluğuna göre tazminata karar verilmelidir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.