Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/13397 K.2017/5869

Davacı ... Bankası A.Ş. ... Şubesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 21/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kredi çekilmesine ilişkin yetki bulunmayan vekaletnameye istinaden vekile usulsüz kredi kullandırılması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...’in davacı Bankanın ... Şubesinde banka müdürü, davalı ...’un amir olarak görev yaptıkları dönemde ...’in kredi çekme yönünde yetki vermediği vekaletname ile vekili ...’e kullandırılan kredide usule uygun davranmadıklarını, bu durumun müfettiş raporuyla tespit edildiğini, davalılar hakkında görevi ihmal suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.838,55 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalıların yetkisiz vekaletname ile kredi kullandırmalarının zararın doğumunda doğrudan etkili olmayıp, görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmedikleri, bu nedenle davalıların iddia edilen zarardan sorumlu olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı Banka Müdürü ... dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 342. maddesi uyarınca icracı müdür konumunda olup, icracı müdürler bakımından da yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna dair hükümler uygulanacağından, davacı Banka tarafından aynı Kanun'un 341. maddesi uyarınca böyle bir davanın açılabilmesi için genel kurulca dava açılması yolunda alınmış bir karar olmalıdır. Davada alınmış böyle bir genel kurul kararı sunulmamış ise de, bu eksiklik sonradan tamamlanabileceğinden, davacı tarafa dava açılması yönünde genel kurul kararı alınması ve ibrazı için süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle işin esası hakkında karar verilmiş olması yerinde görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.