KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/13704 E., 2017/6568 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 10/09/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Dava kasten yaralama eylemi nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılardan ..., davalı ...'ın, yaralama eyleminden dolayı; ... ise davalı ...'ın yaralama eyleminden dolayı uğradıkları manevi zararlarının tazminini istemiştir.
Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece davalıların eylemleri neticesinde, davacıların kişilik haklarının zarara uğradığından bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/286 esas, 2013/141 karar sayılı dosyasına göre, davacılardan...'ı davalı ...'un; ...'i ise davalı ...'ın yaraladığı sabittir. Davacıların dava dilekçesinde, her bir davalıdan hangi davacıya ne miktar manevi tazminat ödenmesini istedikleri ayrı ayrı belirtildiği halde, mahkemece, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarının ayrı ayrı tahsili yerine, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/13704, K. 2017/6568, 30 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama