KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/13808 E., 2015/14837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2015
- Mahkemesi
- İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 05/06/2014
- Numarası
- 2012/85-2014/241
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Davacı T.. A.. vekili Avukat S..K..tarafından, davalı İ.. B.. aleyhine 23/02/2012 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı, herhangi bir kazı çalışması yapmadığı halde, yersiz olarak ödediği hasar bedeli tutarından dolayı davalı tarafa borçlu olmadığının tespitini ve ödediği tutarın ödeme tarihi olan 25/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte istirdadını istemiştir.
Mahkemece davanın kabulü ile yersiz ödenen ..TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline hükmolunmuştur.
Dava istirdat istemine ilişkin olup, faiz başlangıcının ödeme tarihi olan 25/02/2011 tarihi olması gerekirken dava tarihi olan 23/02/2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı H.. .K..’na eklenen “.. ” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.. K.. 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/13808, K. 2015/14837, 17 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama