Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/14921 K.2016/1160

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/08/2007 gününde verilen dilekçe ile yangın nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yangın nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiracısı olduğu dükkan içinde bulunan eşyaların üst katta yaptırılan kaynak işi sırasında sıçrayan kıvılcımdan başlayan yangında yanarak zarar gördüğünü bildirerek uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tespit raporu uyarınca davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 05/03/2013 gün ve 2012/3956 esas, 2013/3858 karar sayılı ilamı ile "hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi isabetli olmadığından" bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeni bir bilirkişi görüşüne başvurulmuş ise de bozma ilamında değinilen eşyaların yangından dolayı tamamen kullanılamaz hale gelip gelmediği ve eşyaların antika olup olmadıkları kesin biçimde belirlenemediğinden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42.) maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda hakim, hayatın olağan akışı ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgeler ile bozma sonrası kesinleşerek getirtilen ceza mahkemesi dosyası kapsamından, 07/06/2007 tarihli itfaiye yangın raporunda “...bodrum kat ve 1. katı işyeri diğer katları ikametgah olarak kullanılan ... adresindeki binanın alevli şekilde yanmakta iken binaya müdahale edildiği, 1. kat dükkan dahilinde yapılan tadilatta kullanılan kaynak makinesinden çıkan ateş kıvılcımlarının bodrum katta bulunan kolay tutuşabilen yanıcı maddeler üzerine düşmesi sonucu yangın olayının meydana geldiğinin düşünüldüğü, bodrum kat dahilinde bulunan eski mobilya eşyalar kısmen yanmak sıvaları dökülmek pencere camları kırılmak dahili islenmek ve ıslanmak sureti ile zarar gördüğünün” yazılı olduğu, aynı gün tarihli iki

polis memuru tarafından düzenlenen olay yeri inceleme ve tespit tutanağında “içeride miktarı ve çeşidi belli olmayan eski kullanılmış antika tabir edilen mobilya cinsinden koltuk, çekyat, yemek takımı, 1 adet sanayi tipi dikiş makinası, 1 adet overlok makinasının kısmen yandığı yangından dolayı zarar gördüğü, itfaiyenin müdahalesi sonucu tamamının ıslandığı ve köpük içerisinde kaldığının görüldüğü ve tespit edildiği” anlaşılmaktadır. Davalının şüpheli sıfatı ile verdiği ifadesinde de yangının çıktığı bodrum katın mülk sahibi olduğunu, üst kattaki dükkanda tadilat yaptırdığı sırada yangının çıktığını, bodrum katta eski kullanılmış antika tabir edilen eşyaların olduğunu anlaşarak uzlaşmayı kabul ettiğini beyan ettiği görülmüştür.

Şu durumda, davacının dükkanında bulunan eşyaların ihmal nedeniyle başlayan yangında zarar gördüğü, bir başka anlatımla zararın varlığı kanıtlanmıştır. Mahkemece, zarar gören eşyanın nicelik ve niteliği kesin biçimde saptanamıyorsa zarar tutarı hakkında TBK 50. maddesi uyarınca bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden istemin reddi doğru olmamış kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.