Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/1509 K.2016/986

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/06/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların ... Gençlik Hizmetleri Spor İl Müdürlüğü misafirhanesine 2010 yılında 19 kalem demirbaş malzeme satın alımında, piyasa fiyatları ve DMO fiyatlarının çok üzerinde alım yaparak kurumu zarara uğrattıklarını belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... uzman denetçisi, uzman hukukçu ve mobilya teknisyeninden oluşan bilirkişi kurulundan alınan raporda, dava konusu malzeme alımında davalıların sorumluluklarını gerektiren herhangi bir zararın bulunmadığının belirtildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalılar hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan dolayı .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/51 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda 03/11/2014 tarihinde davalıların beraatine karar verildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK 74. maddesi (818 sayılı BK 53 m.) gereğince, kural olarak, ceza mahkemesince verilen beraat kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de; verilecek mahkumiyet kararı ve belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nazara alındığında, ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.