KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/15677 E., 2016/4328 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/08/1998 (asıl) -19/11/2007 (birleşen) gününde verilen verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1- Asıl ve birleşen dava haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre; tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Birleşen davanın davalısı olan..... Konut Yapı Kooperatifi adına kooperatif başkanı ..., mahkemenin 12/12/2014 tarihli celsesine katılarak kooperatif adına beyanda bulunmuş ve adres olarak "Adliye Arkas... Aptartmanı ..." adresini bildirmiştir.
Davalı kooperatifin bilinen son adresi bu adres olmasına rağmen, mahkemenin gerekçeli kararı, "...." adresine tebliğe çıkarılmış, bila tebliğ iade edilmesi üzerine aynı adrese TK'nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmıştır. Yapılan tebligat, belirtilen düzenleme uyarınca usulüne uygun değildir. Bu nedenle davalı kooperatifin bilinen son adresi olan "Adliye Arkası ....
Aptartmanı.../ ..." adresine mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilmeli ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır. Açıklanan nedenle dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.
2- Dosya ile ilgisi bulunan, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/76 esas sayılı dosyasının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Belirtilen dosyanın eklenerek gönderilmesi için de dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/15677, K. 2016/4328, 31 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama