Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/15846 K.2016/862

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/02/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati haciz nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından dilekçenin usulden reddine dair verilen 29/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalı Kurumun 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre tesis ettiği haksız ihtiyati haciz nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/2 maddesinde; “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” biçiminde düzenleme yapılmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenleme 6100 sayılı HMK’da düzenlenmiş olup hiç kuşkusuz adli yargı yerinde görülecek davalarda ve adli mahkemeler arasındaki görevsizlik kararlarında uygulanmalıdır. Açıklanan maddede “davaya bir başka mahkemede devam edilmesi” hali düzenlenmiştir. Oysa yargı yolu bakımından görevsizlik kararlarında, davaya başka bir mahkemede devam edilmesi söz konusu olmayıp, kendine has usul kuralları bulunan farklı yargı yerinde yeniden açılan bir dava söz konusudur ve bu dava adli yargı yerindeki davanın devamı niteliğinde değildir.

Bu durumda, “yargı yolu bakımından görevsizliğe” dair verilen kararla birlikte; davalı vekili lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.