KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/4264 E., 2016/2943 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalılar .. ve diğerleri aleyhine 09/09/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım dahili davalılar vekili ve davalı .. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosyanın incelenmesinde;
a) Davalı .. gerekçeli kararın 7201 sayılı .. 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. İlgili yasada tebligatın nasıl yapılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.
Buna göre; gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.
İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılacaktır. Oysa davalıya yapılan tebligat parçasından tebligatın muhtara bırakıldığı ancak ihbarnamenin kapıya yapıştırılmadığı, dolayısıyla geçerli tebligat yapılmadığı anlaşılmakta olup mevzuata göre tebligat yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.
b) Dahili davalılar .. ve ... tarafından Avukat .. vekaletname verilmediği, buna rağmen sadece adı geçen vekile gerekçeli karar tebliği yapıldığı vekilin de diğer dahili davalılar adına mahkeme kararını temyiz ettiği dolayısıyla, adı geçen dahili davalılara gerekçeli karar tebliğinin yapılmadığı anlaşılmakla bu durum savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından her iki dahili davalıya gerekçeli karar tebliği yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/4264, K. 2016/2943, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama