Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/6429 K.2016/7199

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnşaat Turizm Madencilik San. A.Ş. aleyhine 17/10/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada davanın kısmen kabulüne, birleşen dosyada davanın reddine dair verilen 17/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... işletme Müdürlüğü Merkez İşletme Şefliği sınırları içinde kalan Koruköyü-Sarıkayalar tepe mevkiinde davalı şirketin taş ocağı işletmeciliği işi ile uğraştığı, davalı şirket hakkında tanzim olunan 17/10/2005 tarih, 2015/48 sayılı suç tutanağına göre 53.000 metrekare orman sayılan alanda işgal ve faydalanma nedeni ile 2002-2005 yılları arası arazi tahsis bedeli olarak 69.873,05 YTL, yine aynı tarih ve 2015/48 sayılı suç tutanağı ile izinsiz kullanılan 10.219 metrekare açma nedeniyle, 2004-2005 tarihleri arası 8.034,58 YTL arazi tahsis bedeli,

açma için 3.843,37 YTL ve ağaçlandırma için 429,20 YTL tazminatın 01/01/2004 tarihinden itibaren faiziyle tahsili, birleşen davada ise.

1997/1 sayılı taş ocağı işletme ruhsatının encümen kararı ile 30/11/2000 tarihinde iptal edilmesi nedeniyle, 2001-2005 yılları arası davalı şirketin ruhsatsız taş ocağı çalıştırmasından kaynaklı 10.000 metrekare orman sayılan alan için 14.541,11 YTL'nin 01/01/2001 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, tahsis edilen alanı genişletmek amacıyla idareye başvuruda bulunduklarını, ancak idarece bu hususun gözardı edilerek yerin mühürlendiğini, araçlara el konulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, maddi tazminat davasının kısmen kabulüne, buna göre 5.347,42 TL taleple bağlı kalınarak 01/01/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dosyadaki istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında mevcut Kırklareli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/714 esas, 2005/622 karar sayılı kararı ile davalı ...

A.Ş. yetkilisi olan sanık .... hakkında, 6582 metrekare alanda ormanda açma yaptığından bahisle kamu davası açılmış ise de, sanığın eyleminin izin almadan maden ocağı açmak olduğundan CMK.223/2-a maddesi uyarınca beraatine, sanığın izin almadan maden ocağı açma eylemine Kırklareli Orman İşletme Müdürlüğünce 31/10/2005 tarihinde 59 nolu ve 41 nolu varakalar ile idari para cezası uygulandığı anlaşıldığından, idari para cezası uygulanmasına yer olmadığına, sanığın orman sınırları içerisinde kalan alanı işgal suçundan sübut bulan eylemi nedeniyle 6831 sayılı kanunun 93/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25/06/2013 tarihli 2012/33405 esas, 2013/26473 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, ceza dosyasındaki mahkemenin kabulü esas alınarak 16 000,00 m²'lik devlet ormanı sayılan yerde ağaçlandırma masrafı 1.440,00 TL, yine 35522,00 m²'lik devlet ormanı sayılan yerde ağaçlandırma masrafı olarak 3.907,42 TL zarar olmak üzere, toplam 5.347,42 TL ağaçlandırma masrafı doğduğu tespit edilmiş ve mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı istemi doğrultusunda ceza dosyasındaki kabule göre, maden işletme ruhsat alanı dışında kalan bölüm ve ruhsatı iptal edilen bölüme ilişkin kullanım bedelinin tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken, açıklanan zarar kalemleri gözetilmeden karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.