Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/7335 K.2016/6992

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten adam öldürme eylemi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, destekleri ... davalılar tarafından öldürüldüğünü, davalılardan ...'in diğer dört davalının babası olduğunu, davalıların aile olarak cinayeti işlemeye karar verdiklerini ve olay neticesinde eş ve babalarının desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu olay sonucu ... vefat etmesi nedeniyle davacıların destekten yoksun kaldığı, murisin öldürülmesinde kusurlu bulunan davalılar ... ve ...'in tazminattan sorumlu olduğu, ancak diğer davalılar ..., ... ve ...'in kusurlarının ispatlanamadığı, bu davalılar yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olay nedeniyle davalılar hakkında Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/11 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açılmıştır. Davalılardan yabancı ülke vatandaşı olan.... iadesi yabancı makamlardan istenilmiş, ancak iadeleri yapılmayarak yargılamalarının vatandaşı oldukları ülkeler tarafından yapılacağı bildirilmiştir.

Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2008 gün ve 2008/82 karar sayılı ilamında; maktül....ı dört kardeş olan..., ... ve ...'in tasarlayarak öldürdükleri, ancak baba ...'in atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile yurt içinde yakalanan ... ve yurt dışında yakalanarak iade edilen ... cezalandırılmalarına, İsa'nın beraatine, ... hakkındaki davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydına ve yurt dışında süren dava akıbetlerinin sorulmasına karar verilmiştir.

Bu karar Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 06/07/2009 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Tüm dosya kapsamından, davaya konu haksız eylemi davalı ... dışındaki tüm davalıların birlikte tasarlayarak işledikleri sabittir. Davalı ... yönünden ise; yeterli ve kesin delil bulunmamaktadır. Davalılar .... ve ... hakkında ceza mahkemesi tarafından mahkumiyet hükmü kurulmaması, adı geçen bu davalıların tazminattan sorumsuzluklarını doğurmaz. Mahkemenin kabulünün aksine, ...ve ...'in kusur ve sorumlulukları ispatlanmıştır. Açıklanan nedenlerle bu davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

Davacılar temyiz dilekçelerinde; davaya konu olay nedeniyle uğranılan manevi zarar ile davalı ...'nın davacılardan ... yaralama eylemi sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini için ek dava açtıklarını ve bu dava yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğini belirtmişlerdir.

Davacılar tarafından zikredilen dosya, Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/164 esas sayılı dosyası olup eldeki dava dosyası ile 14/03/2007 tarihinde birleştirilmesine karar verilmiştir. Ancak birleştirilen bu dosya mahkemece, 20/02/2013 tarihli celsede eldeki davadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydına karar verilmiştir. Açıklanan nedenle tefrik edilen dava yönünden eldeki davada hüküm kurulmamış olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne ilişen temyiz nedenleri yerinde olmayıp bu hususta açıklama yapılmakla yetinilmiştir.

Öte yandan; davacılar dava dilekçelerinde davacı eş Heybet için 2.000,00 TL diğer davacıların her biri için 500,00'er TL olmak üzere toplam 5.500,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuşlardır. 16/04/2007 tarihli ıslah dilekçeleri ile de davacı eş Heybet için tazminat miktarını 27.000,00 TL'ye, diğer davacıların her biri için 4.500,00'er TL'ye ıslah etmişler ve toplam 58.500,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Destek tazminatı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmasını müteakip 20/02/2013 tarihinde ikinci bir ıslah dilekçesi sunulmuştur.

Mahkemece, davanın ikinci kez ıslahının mümkün olmadığı gerekçesi ile 16/04/2007 tarihli ıslah dilekçesinde talep edilen miktar üzerinden karar verildiği açıklanmış, ancak "davacı eş Heybet için 28.500,00 TL, diğer davacıların her biri için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 58.500,00 TL maddi tazminata" hükmedildiği belirtilmiştir. Oysa mahkemece hüküm fıkrasında ayrı ayrı belirtilen tazminat miktarları toplamı, yine hükümde "58.500,00 TL" olarak yazıldığının aksine 63.500,00 TL etmektedir. Mahkemece, davacılar yararına birinci ıslah ile arttırılan miktardan fazlaya karar verilmiş ise de; karar, aleyhine hüküm kurulan davalılarca temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.