Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/7965 K.2016/7909

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2013 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı için Kurumca yapılan tedavi gideri ödemelerinin tahsili için yapılan icra takibinde borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 25/10/2005 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu...sigortalısı olan dava dışı sigortalı ...'ya 1479 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca tedavi gideri ödemesi yapıldığını ve ödenen bedelin kendisinden tahsili istemiyle icra takibi başlatıldığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yasal değişikliklerle ilgiliye yapılan tedavi giderlerinden dolayı kusurlulara rücu edilemeyeceği gerekçesiyle davacının ... İcra Müdürlüğünün 2013/975 esas sayılı takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 1479 sayılı Kanun'un 63. maddesinde "Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanun'da sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak Kurum yapılan yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere ve diğer sorumlulara rücu eder." hükmü öngörülmüştür.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 106. maddesi uyarınca ise 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun 83, 84, geçici 10'uncu ve ek geçici 6'ncı maddeleri hariç diğer maddelerinin yürürlükten kaldırılmasına karar verilmiştir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 101. maddesinde de, “Bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür” biçiminde düzenleme yapılmıştır. Bu nedenle, dava konusu uyuşmazlığa iş mahkemesi tarafından bakılması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-c maddesine göre mahkemenin görevli olması dava şartlarındandır. Aynı Kanun'un 115/1. maddesine göre de “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler”.

Şu halde, davaya iş mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yerel mahkemece işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.