Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/8009 K.2015/12739

Davacılar N.. Y.. ve diğerleri vekilleri Avukat T.. Y.. tarafından, davalılar M..

E.. ve diğerleri aleyhine 09/01/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteğinin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteğinin reddine dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/11/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat F..

B.. ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat T.. Y.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, idari yargı kararının uygulanmaması nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar adli yardım istekli olarak açtıkları davada, maliki oldukları arsaya verilen imar durum belgesinin idare mahkemesince iptal edilmesine karşın yeni yapılan imar planında arsanın imar durumunun değiştirilmemiş olması nedeni ile uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, arsanın imar durumunun değiştirilmesinin fiili imkansızlık nedeni ile mümkün olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların adli yardım isteği kabul edilerek manevi tazminat isteklerinin reddine, maddi tazminat isteklerinin kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 22.05.2014 gün ve 2013/8747 esas 2014/8467 karar sayılı ilamı ile hüküm altına alınan maddi tazminat tutarından 818 sayılı B.. K.. 43. maddesi uyarınca uygun bir indirim yapılmamış olması nedeni ile bozulması üzerine bozmaya uyularak manevi tazminat isteğinin reddine ve maddi tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacıların adli yardımdan yararlandırılmış olması nedeni ile gerek dava açılırken alınması gereken, gerekse ilk karardan sonra hüküm altına alınan bakiye karar ve ilam harcının davalılar tarafından yatırılmış bulunması gözetilmeyerek yeniden hüküm altına alınan tazminat tutarı üzerinden alınması gereken harcın önceden yatırılan harç tutarından mahsubu ile bakiyesinin davalılar yerine davacılara iadesine karar verilmesi,

yargılama giderlerinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflara paylaştırılması sırasında da davalılar tarafından yatırılan harcın davacılar tarafından yatırılmış gibi oranlanarak davalılardan alınarak davacılara ödetilmesine karar verilmesi doğru değil ise de anılan yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.. nun 438/son maddesi uyarınca hüküm fıkrasının düzeltilerek kararın onanması gerekmiştir.