KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/8914 E., 2015/10207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2015
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/01/2015
- Numarası
- 2014/150-2015/12
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Davacılar A.. S.. ve diğeri tarafından, davalılar Ü.. B.. ve diğeri aleyhine 24/04/2014 gününde verilen dilekçe ile iş bitirme tutanağının gerçeği yansıtmadığının tespiti ve iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 13/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalılardan Ü.. B..’na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacıların diğer davalı Y. Marmara Yapı Denetim Ltd. Şti.'ye yönelik temyiz itirazına gelince;
Dava, iş bitirme tutanağının gerçeği yansıtmadığının tespiti ve iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine İdare Mahkemelerinde dava açılamaz.
Şu halde, özel hukuk tüzel kişisi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkemece, açıklanan yön gözetilmeden, davalı Y. Marmara Yapı Denetin Ltd. Şti. yönünden işin esasına girilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle anılan davalı bakımından yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/8914, K. 2015/10207, 28 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama