Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9939 K.2015/11270

Davacı K.. A.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalılar M.. S.. ve diğeri aleyhine 12/06/2014 gününde verilen dilekçe ile borçlu olmadığının tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı M.. S.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalıların ihtiyati haciz kararının infazı nedeniyle ticari işlerin aksamaması için haciz baskısı ile yatırılan parayla ilgili olarak borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece ticaret mahkemesi görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; karar davalılardan M.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın daha önce Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 02/07/2013 tarih, 2013/259 esas, 2013/266 sayılı kararı ile davanın görevsizlik nedeniyle reddine, görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 23/01/2014 tarih, 2014/304 esas, 2014/888 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 23. maddesinin 2'nci fıkrası “... Bölge Adliye Mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.” açık hükmü karşısında, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin görevsizlik kararı Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmekle, bundan sonra davaya bakacak olan Mahkemeyi bağlayıcıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.