Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/12446 K.2019/105

Davacı ... mirasçıları ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar TCDD Genel Müdürlüğü ve diğerleri aleyhine 09/05/2013 gününde verilen dilekçe ile faiz alacağı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan TCDD Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan TCDD Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, faiz alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve TCDD Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili. 08/10/2004 tarihinde müvekkillerinin murisi olan ...'in, davalılardan TCDD Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda bulunan ... Limanında, diğer davalıların sevk ve idarelerinde olan araçların çarpışması sonucu yaralandığını, 02/03/2007 tarihinde davacıların murisi tarafından eldeki davada yer alan davalılara yönelik fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, maddi ve manevi tazminat istemli asıl davanın açıldığını, ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/403 esas 2012/491 sayılı kararı ile istemin kısmen kabulüne karar verildiğini, asıl davaya ilişkin bu hükmün Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini belirterek, anılan mahkeme kararı ile hükmedilen maddi ve manevi tazminata ilişkin miktarlar yönünden, olay tarihinden itibaren işlemiş yasal faize ilişkin alacak isteminde bulunmuştur.

Davalılardan ... süresinde zamanaşımı definde bulunmuş, diğer davalı TCDD Genel Müdürlüğü ise yargılama sırasında zamanaşımı definde bulunmamış, davanın esastan reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, olay tarihi olan 08/10/2004 gününden, eldeki dava tarihi olan 09/05/2013’e kadar işlemiş yasal faize ilişkin alacak isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacıların murisi olan ...'in yaralanması nedeniyle, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/403 esas, 2012/491 sayılı kararı ile maddi ve manevi tazminata hükmedildiği ve bu ilamın, davacılar tarafından ... ... 23. İcra

Müdürlüğünün 2011/1305 sayılı dosyasında takibe konulduğu; davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü tarafından icra dosyasına 06/12/2013 tarihinde ödeme yapıldığı ve ödenen bu miktar ile 25/12/2012 ile 09/05/2013 tarihleri arasında davacılar tarafından işlemiş yasal faiz tahsilatı yapıldığı anlaşılmakla; eldeki dosyada, icra dosyasında yapılan bu ödeme ile mükerrerlik teşkil edecek şekilde belirtilen tarihler arasında faiz hesabı yapılması doğru görülmemiştir.

Şu durumda; eldeki davada 08/10/2004 ile 09/05/2013 tarihleri arasında hesap edilen işlemiş faiz alacağından; 25/12/2012 ile 09/05/2013 tarihleri arasında icra dosyasında yapılan faiz alacağı tahsilatı düşürülerek, alacak isteminin hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalılardan ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60/2. maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu ceza zamanaşımı süresidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalılardan ...’in, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/837 esas 2007/27 sayılı kararı ile, davaya konu olay nedeniyle, kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği; hükmün, 17/11/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ceza davasında uygulanan 765 sayılı TCK'nın 459/2 maddesi için, aynı kanunun 102/4 maddesi gereğince 5 yıllık zamanaşımı süresi öngörüldüğü, olayın 08/10/2004 tarihinde meydana geldiği ve davacılar murisinin, yaralanmasına ilişkin 24/10/2007 tarihli maluliyet raporunu 24/12/2007 tarihli asıl davaya ilişkin duruşmada öğrendiği anlaşılmakla, ek davanın açıldığı 09/05/2013 tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolmuştur.

Şu durumda, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılardan ... yararına bozulması gerekmiştir.