Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/16213 K.2019/4845

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/06/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 22/10/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının, davalının sanık sıfatıyla kasten yaralama suçundan yargılandığı Güney (kapatılan) Asliye Ceza mahkemesindeki ceza davasında vekilliğini üstlendiğini ceza yargılaması sonucunda davalının mahkumiyetine karar verildiğini ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde hüküm tesis edildiğini, davalının, davacı hakkında, ücretini ödediği halde yargılamada kendisini temsil etmediğini, lehine beyanda bulunacak tanık isimlerini mahkemeye bildirmediği ve kararı temyiz etmediği, iddia ile ilgili olarak Cumhuriyet savcılığına şikayet dilekçesi verdiğini, yapılan soruşturma sonucunda, ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/143 esas sayılı dosyasında, davacı hakkında son soruşturma açılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek, davalının yersiz ve haksız şikayeti nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; yasal şikayet hakkının kullanıldığı gerekçesiyle manevi tazminat istemin reddine karar verilmiş; davalı vekili tarafından dosyaya vekaletname sunulmuş ise de vekil tarafından dosyaya yazılı veya sözlü herhangi bir beyanda bulunulmadığı ve duruşmalarda da kendisini temsil ettirmediği gerekçesiyle davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323/1-ğ. maddesinde vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu, 326/1. Maddesinde kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine

hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 330/1. maddesinde vekil ile takip edilen davalarda mahkemece, kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin, taraf lehine hükmedileceği düzenlenmiştir.

Davaya konu olayda; davalının vekil ile temsil edildiği ve dosyaya vekaletnamesinin sunulduğu, alınan vekaletname uyarınca vekilin 27/11/2015 tarihli duruşmaya katılarak beyanda bulunduğu ve davalıya vekili tarafından hukuki yardımda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, manevi tazminat istemi tümden reddedildiğine göre yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesi gereğince davalı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken, yukarıda anılan gerekçe ile davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.