Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/1929 K.2017/8532

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Taah. Tic. ve Paz. A.Ş. Ve DSİ 21. Bölge Müdürlüğü aleyhine 04/02/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... 21. Bölge Müdürlüğü yönünden yargı yolu bakımından görevsiz olması nedeniyle reddine, davalı ... İnş. Taah. Tic. ve Paz. A.Ş. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 03/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... İnş. Taah. Tic. ve Paz. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden yargı yolu bakımından görevsiz olması nedeniyle reddine, davalı ... İnş. Taah. Tic. ve Paz. A.Ş. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalı ... İnş. Taah. Tic. ve Paz. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, ancak anılan davalı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi uyarınca hükmedilen ücret, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirtilen maktu ücreti geçemeyecektir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak davalı taraf yararına fazla avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.