Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/9446 K.2018/4556

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 18/05/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi otopark ücretlerinin davacı rektörlüğe bağlı İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğünce tahsil edilmesi gerekirken davalı ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Vakfının aldığını, bu ücretlerin vakfa bağış olarak kabul edildiğini, buna ilişkin birçok ilaç firmasından araç plakası ve kart numarasının da yazılı olduğu bağış makbuzlarının düzenlendiğini, davacı üniversite rektörlüğünün bu suretle zarara uğratıldığını, diğer davalı dönemler itibarıyla tıp fakültesi dekanı, otopark işletme sorumlusu, sosyal tesisler işletme müdürü olan gerçek kişilerin de davalı vakıfla birlikte sorumlu olduğunu belirterek uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, son alınan bilirkişi raporunda makbuzlar üzerinde herhangi bir plaka numarasının yazılı olmadığının belirtildiği, bu raporun hükme esas alınması gerektiği, ilaç firmalarının tıp fakültelerine bağış yapmasının normal bir durum olduğu, bu nedenle davanın ispatlanamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mali müşavir bilirkişiden alınan 16/04/2015 tarihli ilk raporda, dava konusu zararın tespiti için yapılan iç denetim incelemesi sonucunda, davalıların görevleri ve görevli oldukları sürelerin belirtilerek, her bir davalının sorumlu olduğu kamu zararı miktarının ayrı ayrı belirlendiği, iç denetim rapor ekinde bulunan makbuzların davalı vakıf adına bağış makbuzu olarak düzenlendiği, bazı makbuzların en alt kısmında kart numaralarının ve süre uzatım ibarelerinin olduğu, bazı makbuzlarda araç plaka numaralarının yazdığı,

bu nedenle bağış makbuzlarının otopark geliri olarak tahsil edildiğinin kabulü gerektiği, tahsilatın aslında İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisler hesabına yatırılması gerekirken usulsüz olarak davalı vakıf hesabına yatırılarak kamu zararına sebep olunduğu belirtilmiştir.

./.. -2-

İtiraz üzerine aynı bilirkişiden alınan 26/10/2015 tarihli ek raporda ise; davalı vakfın 2008 ve 2009 yıllarına ait bağış makbuzlarının tamamının incelendiği, makbuzların seri numaralarının birbirini takip ettiği, bağışların tahsilinin banka yoluyla yapıldığı, makbuzların çoğunun belirli firmalar tarafından yapıldığı, makbuzlarda bağış yapanın adı, adresi ve bağış tutarının bulunmasına rağmen makbuzların hiçbirinin üzerinde plaka yazılı olmadığı belirtilmiştir.

Ek raporun hükme esas alınarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla, her iki bilirkişi raporu arasında makbuzlar üzerinde araç plaka numaraları ile kart numaralarının olup olmadığı gibi konularda esaslı farklılıkların olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile davanın reddine dair hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.