Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/9585 K.2018/6557

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/07/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak haksız fiilden kaynaklı manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri ... ile ...'ün müşterek çocukları ... ve ...'e 2013 yılı mart-nisan aylarında zincirleme olarak çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğini ve bu nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/181 esas 2014/206 karar sayılı dosyası ile yargılandığını, her bir çocuk için ayrı ayrı hapis cezasına mahkum edildiğini, ceza dosyası kapsamından anlaşılacağı üzere çocukların Adli Tıp Kurumunda yapılan kontrollerinde ruh sağlıklarının bozulduğunun tespit edildiğini belirterek yaşadıkları ruhsal travma ve manevi çöküntünün kısmen de olsa giderilmesi için manevi tazminata karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yazılı ya da sözlü bir savunmada bulunmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava dilekçesi, tensip zaptı ve mahkemenin gerekçeli kararının davalı ...'a "... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu .../..." adresinde bizzat kendisine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın tetkikinden, davalının cezaevinden dosyaya gönderdiği 06/05/2016 tarihli temyiz dilekçesi ile cezaevinde hükümlü olduğunu, okuma yazması olmadığından koğuştaki arkadaşları aracılığıyla savunmada bulunabildiğini, yargılamaya katılamadığını belirterek kararın bozulmasını istediği anlaşılmıştır.

Davalı ...’ın dava tarihinde hükümlü olarak ceza evinde olması nedeniyle davalının vesayet altına alınıp alınmadığı araştırılarak, vesayet altına alınmış ise tebligatların vasisine yapılmak suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra müteakip işlemlerin buna göre sürdürülmesi gerekirken, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 184, 186 ve 150. maddelerinin açık ve emredici hükümlerine rağmen davalı tarafın savunma hakkını sınırlar mahiyette, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapma hakkı tanınmaksızın karar verilmesi doğru bulunmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.