Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/9908 K.2019/1949

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine gününde verilen dilekçe ile Türkiye Şöförler ve Otomobilciler Federasyonuna sağladığı net gelirden her yıl Şubat ayı sonuna kadar ...

Merkez Saymanlığı hesabına ödenmesi gereken paydan eksik ödendiği tespit edilen bedelin tahsilinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda, mahkemece açılan davanın kabulüne dair verilen 01/10/2015 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/04/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görürşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalı ...'nun basılı kağıtlar ile araç plakalarının basım ve satışından sağladığı net gelirden her yıl şubat ayı sonuna kadar davacı ... Merkez Saymanlığı hesabına ödenmesi gereken paydan eksik ödendiği tespit edilen bedelin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; trafik kurslarında kullanılacak ve sürücülere verilecek basılı kağıtlar ile araç plakalarının basım ve satış yetkisinin 2918 sayılı Kanun'un 131. maddesi uyarınca davalı Federasyon'a verildiğini, belirtilen basılı kağıt ve plakaların maliyetleri nazara alınmak suretiyle tespit edilecek bedel mukabilinde il merkezlerinde veya kuruluşu bulunan ilçelerde davalı Federasyonca İçişleri Bakanlığının tespit edeceği esaslara göre verileceğini ve yapılan satışların Federasyon'a sağladığı net gelirin % 60' ının da her yıl Şubat ayı sonuna kadar ... Merkez Saymanlığı hesabına yatırılması gerektiğini ancak 2005 yılı için ödenmesi gereken payın eksik aktarıldığının tespit edildiğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, davanın konusunun net gelir tanımını oluşturduğunu, inceleme raporu ile belirlenen ve eksik olduğu iddia olunan bedelin subjektif

görüşlere dayalı hesaplama yöntemi ile belirlendiğini, alacak talebinin hukuki bir dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile talep edilen bedelin 6183 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca her ay için ayrı ayrı %4 oranında gecikme zammı ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6183 sayılı Kanun’un 51/1. maddesinde amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için ayrı ayrı % 4 oranında gecikme zammı tatbik olunacağı düzenlenmiştir.

Hukuki açıdan faiz; para alacaklısına, parasından yoksun kaldığı süre için ödenmesi gereken karşılık ve tazminattır. Somut dava genel hükümlere göre açılmış olup davacının parasından yoksun kaldığı süre için 6183 sayılı Kanun’un 51. maddesinde düzenlenen gecikme zammı değil yasal faize hükmedilmesi gerekirken yerel mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kabul edilen alacağın gecikme zammı ile davalıdan tahsiline dair verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.