Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/1503 K.2017/3511

Davacılar ...'e velayeten kendi adlarına asaleten Havva Babil ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/10/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... mirasçıları vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... mirasçıları olan dahili davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalının, davacı küçük ...'i silahla yaraladığını ve bu yaralanma sonucunda ...'de maluliyet kaybı meydana geldiğini belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, murisleri ...'nun mirasının tüm yasal mirasçılar tarafından reddedildiğini ve mirasın reddine ilişkin mahkeme kararının kesinleştiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile hükmedilen tazminatın dahili davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde, davalı ...'nun yargılama devam ederken 17/09/2008 tarihinde vefat ettiği, davaya dahil edilen yasal mirasçıları tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/476 esas 2009/75 karar sayılı dava dosyasında mirasın reddi davası açıldığı ve mahkemece, mirasçıların TMK'nın 606. maddesi uyarınca mirası süresinde reddetmesi nedeniyle mirasın reddine ve mirasın reddi hususunun tesciline karar verildiği, verilen kararın ise 07/04/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, mirasın reddine karar verildiği durumlarda mirasçılar aleyhine tazminata karar verilemeyeceği gözetilmeden istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.