Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/2366 K.2018/2169

Davacı ... vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/05/2016 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2016 günlü kararın istinaf incelemesinde; HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 10/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligatların nasıl yapılacağı 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda düzenlenmiştir.

Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Kanun'un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; tebligatın öncelikle muhatabın bilinen adresine tebliğe çıkarılacağı, tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi tespit edilerek bu adrese, "mernis kaydını içermeyen" normal tebligat çıkarılacağı, eğer muhatap adreste oturmakla birlikte, adresten geçici olarak ayrılmış ise; Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi koşullarına uygun şekilde tebligat yapılacağı, muhatabın adreste oturmadığı tespit edilerek tebligatın iade edilmesi halinde, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair kayıt (mernis kaydı) düşülerek yeniden tebligat çıkarılacağı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılacağı anlaşılmaktadır.

Bilinen adresten tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine doğrudan mernis kaydı ile tebligat çıkartılması halinde; Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde belirtilen; "... adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir." hükmü uyarınca işlem yapılmayacak, bu suretle muhatabın savunma hakkının kısıtlanmasına neden olunacaktır. Açıklanan nedenle; tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, doğrudan mernis kaydı ile TK'nun 21/2'ye göre tebligat yapılması, yukarıda belirtilen düzenlemelere ve 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkında aykırılık teşkil edeceğinden usulsüzdür.

Somut olayda; mahkemenin gerekçeli kararının davalı ...'a adresinde bizzat tebliğ edildiği, daha sonra tebliğe çıkarılan davacının temyiz dilekçesinin ise adı geçen davalıya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, dosya kapsamında aynı davalıya aynı adresten iade edilen bir tebligatın bulunmadığı, dolayısıyla yapılan bu tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalı ...'a yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi ve katılma yolu ile temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.