Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/2593 K.2017/6743

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 04/12/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ...'nun temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 05/09/2012 tarihli ... Gazetesi'nin ... ekinde yer alan... ve aynı gazete ile bağlantılı... internet sitesinde 10/09/2012 tarihinde yer alan ... başlıklı haberlerle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek; manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar Dairemizin 2015/1242 esas, 2015/15117 karar sayılı ilamı ile; internet sitesinde yer alan 10/09/2012 tarihli haber nedeniyle davanın reddedilmesi yerinde görülerek bu konudaki temyiz talebi reddedilmiş, 05/09/2012 tarihli gazete nüshasında yer alan haberle ilgili talep açısından ise davanın ret gerekçesi yetersiz ve yanılgılı bulunarak uygun bir miktar tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmuş,

bozma ilamına uyularak 05/09/2012 tarihli haber nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve bir miktar manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.05/09/2012 tarihli gazete haberi nedeniyle açılan manevi tazminat davasında 5187 sayılı Basın Kanunun 13. maddesi nazara alındığında davalılar... , ..., ve ...nin hukuki sorumluluğu bulunmamaktadır.

Adı geçen davalılara yönelik istemin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.