Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/2640 K.2017/7969

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 18/11/2011 ve birleşen dosyada davacı ... tarafından ... aleyhine 28/05/2012 gününde verilen dilekçeler ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda;

asıl dava dosyasında verilen karar kesinleşmiş olmakla bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen dava dosyasında ise 06/05/2014 tarihli kararda direnilmesine ve davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinin kabulüne karar verdikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dairemizin 01/10/2015 gün, 2014/12761 esas ve 2015/10428 karar sayılı bozma ilamında düzeltilecek bir husus bulunmadığı ve ilk derece mahkemesi direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5. fıkrası gereğince dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine 06/12/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava: davacının (birleşen dava davacısı) dava dışı eşi ile davalının (birleşen dava davalısı) evlilik dışı birlikteliğinden kaynaklanan kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; davalı tarafından temyiz edilen hüküm, Dairemiz çoğunluğunca, davalının bu eyleminin, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir fiil olarak kabul edilemeyeceği, hükmedilen manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemenin kararında da kabul edildiği üzere; eşler evlilik birliğini kurmakla birbirlerine sadakat borcu altına girmelerinin yanında, mensubu oldukları aile birliğine karşı da sorumlulukları bulunmaktadır. Davacının eşinin evli olmasına rağmen bir başkası ile cinsel ve duygusal ilişkiye girmesi, evlilik sözlemesi ile bağlandığı, sadakat borcu altına girdiği eşine karşı haksız fiil niteliğindedir. Davalı da evli olduğunu bilerek davacının eşiyle gayriresmi ilişkiye girmek suretiyle, gerek yasalarca, gerek örf ve adet hukukunca korunmayan haksız bir davranış içine girmiştir. Bu davranış da açıkça haksız fiil niteliğindendir.

Eş söyleyişle; esasen dava dışı eşin evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümü bulunmakla birlikte, onun evli olduğunu bilen ve buna rağmen onunla ilişkiye giren davalının da dava dışı eşin sadakatsizlik eylemine katıldığında, her ikisinin de bu haksız fiillerden birlikte ve müteselsilen sorumlu olduklarında kuşku bulunmamaktadır. O halde, Türk Borçlar Kanunu'nun 61.(Borçlar Kanunu'nun 50.) maddesinde düzenlenen birden fazla şahsın müşterek kusurlarıyla bir zarara yol açmaları, diğer bir ifade ile tam teselsül hali mevcut olup, davalı doğan zarardan davacının eşi ile birlikte müteselsilen sorumludur. (HGK 2010/4-129 E.-690 K.)

Müteselsilen sorumluluğun bulunduğu durumda da davacı, alacağın sorumluların tamamından isteyebileceği gibi, bunlardan biri veya birkaçından da isteyebilir. (HGK 12/11/2003 gün ve 2003/9-685 E.-690 K.)

Bu durumda; mahkemece, davalının açıklanan şekilde gerçekleşen fiilden sorumluluğu kabul edilerek davacı eş yararına tazminata hükmedilmesine dair önceki kararda direnilmesine ilişkin karar usul ve yasaya uygun olup, tazminat miktarı hakkındaki görüşüm saklı kalmak kaydıyla Dairemiz bozma ilamının değiştirilmesi düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine ilişkin kararına katılmıyorum. 06/12/2017