Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/3214 K.2018/2020

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ....Ajansı T.A.Ş. aleyhine 01/12/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... T.A.Ş. yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2016 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 15/03/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Ajansında 01/03/1995 tarihinde çalışmaya başladığını, 29/09/2012 tarihinde kıdem tazminatını alıp kendi isteği ile emekli olarak kurumdan ayrıldığını, çalıştığı dönemde diğer davalı Sandığa üye olduğunu, yasal koşulları oluştuğu halde sandık birikimlerinin tamamının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının emeklilik müddetini ne zaman doldurursa doldursun 65 yaşın hitamını beklemesi gerektiğini, bu nedenle davacıya Tüzüğün 16. maddesine uygun olarak ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, müvekkilinin davalı sıfatının olmadığını, davacının ödemelerinin yardım sandığına yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının Tüzüğün 10. maddesinde belirtilen yaş şartını yerine getirmeden emekli olduğu, emeklilik yaşını tamamlamaması nedeniyle Tüzüğün 16. maddesi uyarınca hesaplanan ödemeye hak kazandığı, bu madde uyarınca yapılan hesaplamaya göre de bakiye alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden ise davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı ... tarafından ödenmeyen yardım sandığı alacağı istemine ilişkindir.

...’nın 743 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 77/A maddesine göre kurulmuş istihdam edilenlere ve işçilere yardım vakfı niteliğinde olduğu, Sandık Tüzüğü’nün “Tüzüğün Gayesi” başlıklı 2. maddesinin "Memurların ihtiyarlık, maluliyet ve devamlı hastalık gibi sebeplerle hizmetten çıkmalarında kendilerine, ölümleri halinde ailelerine bu tesis senedinde yazılı şartlar ve esaslar dairesinde paraca yardım etmekten ibarettir" hükmünü düzenlediği,

“Sandığın Sermayesi ve Gelirleri” başlıklı 3. maddesinin (b) fıkrasında daimi memurların aylıklarından kesilecek % 5 ler, (c) fıkrasında bu aylık kesintilerine müsavi olmak üzere Anadolu Ajansı Umum Müdürlüğü tarafından verilecek paralar, (ç) fıkrasında sandık sermayesinin işletilmesinden doğacak gelirler sandığın gelirleri olarak gösterildiği,

“Tesisin Yapacağı Yardımlar ve Ödemeler” başlıklı 10. maddesinde, tekaütlük yaşını veya müddetini doldurmak veyahut çalışamayacak derecede maluliyete uğramak yüzünden Ajanstan ilgisi kesilen veya ayrılan memurlara veyahut ölümleri halinde ailesine (a) (b) ve (c) bentlerinde belirtilen şartlar dahilinde tazminatlarının verileceği, “Ayrılanlara Verilecek Paralar” başlıklı 16. maddesinde 10. maddede sayılan sebepler dışında herhangi bir yolla Ajanstan ilişiği kesilen veya ayrılan memura yapılacak ödemenin esaslarının düzenlendiği,

18. maddede ise memurun hizmet müddetinin miktarı ile ayrılma şeklini Umum Müdürlüğün memurun statüsüne göre tespit ederek Sandığa bildireceği yönünde düzenlemeler bulunduğu görülmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacının 01/08/1996 – 28/09/2012 tarihleri arasında davalılardan Anadolu Ajansı’nda çalıştığı, Türkiye Gazeteciler Sendikası üyesi olduğu, davacının 31/11/2011 tarihli talebi üzerine SGK tarafından verilen yazıda 15 yıl sigortalılık süresi ve 3600 gün prim ödeme günü bulunduğundan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 1. fıkrasına göre kendi isteği ile işten ayrılarak yazılı talepte bulunması halinde kıdem tazminatı alabileceğine dair yazının verilebileceğinin belirtildiği,

davacı tarafından davalı işyerine verilen 21/09/2012 tarihli yazıyla 15 yıllık sigortalılık süresi ve 3600 prim ödeme gününün tamamlanması nedeniyle yaş dışındaki emeklilik seçeneklerinden yararlanmak için talepte bulunduğu, davalı Ajans’ın davacının 28/09/2012 tarihi itibariyle emekli olma yönündeki talebini kabul ettiği, kıdem tazminatı tahakkuk cetvelinde davacının 01/08/1996-28/09/2012 tarihleri arasında 16 yıl 1 ay 28 gün hizmeti karşılığı kıdem tazminatı tahakkukunun yapıldığı, bu cetvelde davacının ayrılış şeklinin emekli olarak gösterildiği,

davacıya ait sigortalı işten ayrılış bildirgesinde davacının işten ayrılış nedeninin 14 kodu ile emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki düzenlemeler ve dosyada mevcut deliller nazara alındığında, ... Tüzüğü’nün 10. maddesine göre emeklilik yaş veya müddet şartlarından birinin yerine getirilmesinin bu maddeden yararlanmak için yeterli olacağı, emeklilik süresini doldurduğu anlaşılan davacının bu madde hükümlerinden faydalandırılması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Şu halde, mahkemece davaya konu Tüzüğün 10. maddesi gereğince hesaplama yapılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, anılan maddedeki şartların oluşmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, kararın bozulması gerekmiştir.