Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/4540 K.2017/7305

Davacı .... Genel Komutanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce verilen 08/06/2017 tarih, 2015/9385 esas ve 2017/3840 karar sayılı ilamda; gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre usulüne uygun tebliğ edilmediği belirtilerek, usulüne uygun tebliğin sağlanması için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Geri çevirme üzerine mahkemece davalıya iki kez tebligat çıkartılmış olmasına rağmen tebligatlar geçerli değildir.

Şöyleki,

Geri çevirmeden sonraki birinci tebligat incelendiğinde; gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat geçerli değildir.

Davalı adına gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat parçasında "Tebligat adresine gidildi. Muhatabın adresinin kapalı olması nedeniyle yapılan araştırmada 2 Nolu komşusu isimden sakınan muhatabın çarşıya gittiğini sözlü beyan ettiğinden TK 21 maddesi gereği bağlı bulunduğu Mahalle Muhtarı... imzasına tebliğ edilerek 2 Nolu formu kapısına yapıştırıldı. Durumdan 2 nolu komşusu isimden sakınan haber verildi" şeklinde açıklama bulunmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılan tebligatlarda, muhatabın geçici olarak adresten ayrıldığının bildirilmesi halinde, bildirimi yapan komşusunun kim olduğunun açık bir şekilde belirtilmesi ve imzasının alınması gerektiği, aksine bir durumda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, 12-765 esas, 730 sayılı kararında ifade edilmiştir.

Dolayısıyla davalı adına geri çevirmeden sonra Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapıldığı anlaşılan gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebliği usulüne uygun olmadığından geçersizdir. Zaten mahkeme tarafından da birinci tebligat geçersiz sayılarak ikinci kez tebligat çıkartılmıştır.

Geri çevirmeden sonraki ikinci tebligat incelendiğinde ise, birinci tebligatta belirtilen davalının aynı adresine mernis şerhi verilmediği halde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre yapılan ikinci tebligat da geçerli değildir.

Tebligat Kanunu'nun 10/1-2 maddeleri "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa, bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükümlerini içermektedir. Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen adrese çıkartılması, bu adreste yapılamayarak iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Davalının bilinen adresine çıkartılan tebligat usulüne uygun yapılmamış olup, mernis adresine tebligat şartı oluşmadığı gibi, ikinci tebligatta mernis şerhi bulunmadığı için adresin mernis adresi olup olmadığı da belli değildir. Buna rağmen adresin mernis adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat geçerli değildir.

Bu durumda davalı adına gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.