Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/940 K.2019/6105

Davacı ...Ş vekili Avukat ... tarafından, davalılar Yapı Kredi Bankası A.Ş ve diğerleri aleyhine 28/05/1999 gününde verilen dilekçe ile kurum zararından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... İthalat ve İhracat Tic ve San. A.Ş, ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmadığına, davalılar ..., ..., ..., ... ve Yapı Kredi Bankası A.Ş yönünden husumetten reddine dair verilen 18/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyanın incelenmesinde, yargılama sırasında davalılardan ...’e dava dilekçesinin ilanen tebliğ edildiği, ardından gerekçeli kararın şartları oluşmamasına rağmen 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğinin yapıldığı, ancak anılan davalının yargılama sırasında öldüğü ve bu nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/113 esas ve 2004/26 karar sayılı dosyasında davalılardan ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda davalılardan ...’in yasal mirasçıları araştırılarak gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin anılan davalının mirasçılarına usulüne uygun tebliğ edilmesi ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

2)Davalılardan ...’in 01/02/2016 havale tarihli dilekçesi adres değişikliğini mahkemeye bildirdiği, gerekçeli kararın ise bildirilen bu adrese tebliğe çıkarılmaksızın dava dilekçesinin tebliğ edildiği adreste Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Yukarıda anılan düzenlemeler dikkate alındığında davalılardan ...’e gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiği görülmektedir. Şu durumda anılan davalıya gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin öncelikle 01/02/2016 havale tarihli dilekçe ile bildirilen adrese TK’nın 10. maddesi gereğince tebliğe çıkarılması, bu adreste yapılamayarak iade edilmesi halinde ise mernis adresinin araştırılarak tespit edilen mernis adresine tebligatın çıkartılması gerekmektedir. Mahkemece anılan eksikliğin giderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

3)Yargılama sırasında davalılardan ...’ın bildirilen adresine çıkartılan tebligatların, tebliğ yapılamayarak iade edildiği, davalının adresinin de tespit edilemediği, bu nedenle dava dilekçesinin ilanen tebliğ edildiği, ancak gerekçeli kararın daha evvel tebligat çıkarılan ve tebliğ yapılamayarak iade edilen adrese TK’nın 35. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasında, tebligatın, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılacağı, aynı maddenin 2. fıkrasında; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı düzenlenmiştir.

TK'nın 21/2. maddesinde ise; gösterilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılacağı düzenlenmiştir.

Yine TK'nın 35. maddesinde “ (1) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(2) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Yukarıda anılan düzenlemeler dikkate alındığında TK’nın 35. maddesine göre tebligatın yapılabilmesi için öncelikle yargılama sırasında muhatabın bildirilen adresine usulüne uygun bir tebligat yapılması, daha sonra muhatabın yeni adres bildirmeksizin bu adresten ayrılması ve mernis adresinin de tespit edilememiş olması gerekir. Şu durumda davalılardan ...’a gerekçeli kararın TK’nın 35. maddesi gereğince tebliğ

edilebilmesi için yasal koşullar oluşmamış olup yapılan tebligat usulsüzdür. Mahkemece anılan davalının mernis adresinin araştırılması ve gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tespit edilen bu adrese ilk olarak TK’nın 10. maddesine göre tebliğe çıkarılması, tebliğ yapılamayarak iade edilmesi halinde de bu defa aynı adrese TK’nın 21/2. Maddesine tebliğe çıkarılması, mernis adresinin tespit edilememesi halinde ise ilanen tebligat yapılması gerekir. Mahkemece anılan eksikliğin giderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.