Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1230 K.2019/5867

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 03/02/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ...’e ait, davalı sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki aracın, davacı ...’ın kullandığı motosiklete çarpması sonucu davacıların yaralandığını, iş gücü kaybı ve tedavi giderlerinin olduğunu ve davacı ...’ın motosikletinde hasar meydana geldiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı ...; davaya konu olayda kusurunun bulunmadığını, trafik kazasına karışan davalı ...'ın kullandığı aracın ruhsat sahibi olarak gözüktüğünü, aslında aracı haricen davalı ...'ın babasına sattığını, alacağını tahsil edemediği için aracın resmi satışını gerçekleştirmediğini, aracı ödünç verme veya kullandırma gibi bir hususun söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davacı ...’ın olayda müterafik kusurunun bulunduğunu, ceza yargılamasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davacıların maddi tazminat talepleri bakımından sigorta şirketine başvurarak zararlarını karşılamaları gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/440 esas-2014/84 karar Sayılı dosyasındaki kusura ilişkin rapora itibar edilerek, davalı araç sürücüsü ...'ın kazanın oluşumunda 1.derecede kusurlu olduğu, davacı motosiklet sürücüsü ...'ın kusurunun bulunmadığı,

tam kusurlu olan davalı ...'ı haksız fiil sorumluluğu ilkesi gereğince, diğer davalı ...'i ise araç işleten sıfatı ile tehlike sorumluluğu ilkesi gereğince talep edilen zarar ve tazminatlardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerektiği, bununla birlikte davacılardan ...’ın davalı ... yönünden davadan feragat ettiği, davacıların her ne kadar işgücü kaybı yönünden maddi tazminat talep etmiş iseler de, işgücü kaybı oranı belirlenemediğinden tazminat hesaplaması da yapılamayacağının anlaşıldığı ve ispat edilemeyen bu kalem tazminat yönünden talebin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar nedeni ile davacıların tedavi giderleri ile iş gücü kaybı nedeniyle uğradıkları maddi zararlar ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi uyarınca manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; ... Devlet Hastanesi’nin 25/06/2015 tarihli yazı cevabı ile davacıların, dava konusu olay sonucu yaralanma derecelerini gösterir sağlık raporlarının dosya kapsamına alındığı, bu raporlara göre kaza sonucu davacılar ... ve ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutlarındaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonları ikinci derecede etkileyecek şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacıların iş gücü kaybı oranın belirlenebilmesi için Adli Tıp Kurumuna müzekkere yazılmasına karar verildiği, ancak davacı vekilinin, mahkemenin 10/02/2016 tarihli 5. numaralı celsesinde, müvekkillerinin Adli Tıp Kurumuna gidecek maddi durumlarının olmadığını, bu aşamada Adli Tıp Kurumu’na gidilemeyeceğini beyan ederek, mahkemece uygun bir miktar maddi tazminata karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece, davacılar ... ve ...’ın dosya kapsamındaki mevcut raporlarına göre dava konusu olayda yaralandıklarının sabit olması nedeniyle, mevcut tüm rapor ve belgelerin sağlık raporunu veren hastaneye gönderilerek geçici iş göremezlik durumunun tespit edilmesi ve buna göre davacıların geçici iş gücü kaybından kaynaklanan maddi tazminat talepleriyle ilgili sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.