Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1250 K.2019/5080

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve .... Büyükşehir Belediyesi GASKİ Genel Müdürlüğü aleyhine 03/11/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ...Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan Net Zemin Yapı San ve Tic. Ltd. Şti’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan Net Zemin Yapı San ve Tic. Ltd. Şti’nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ...Yapı San ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin motorsikleti ile seyir halindeyken davalılardan Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Gaski Genel Müdürlüğü tarafından diğer davalı şirkete ihale edilen alt yapı çalışma sahasına geldiğinde, şirket tarafından yola dökülmüş kum yığınına çarptığını ve meydana gelen kaza nedeniyle ağır yaralandığını, davalı şirket tarafından kum yığınının etrafına hiçbir uyarıcı veya ışıklı levha konulmadığını, gerekli önlemlerin alınmadığını, bu nedenle davacının kaza yapmasında ve yaralanmasında davalıların kusurlu olduğunu, meydana gelen kaza nedeniyle davalı şirketin inşaat saha sorumlusunun ceza mahkemesinde yargılandığını,

kaza sonucunda müvekkilinin ağır derecede yaralandığını, sürekli maluliyetinin oluştuğunu, tedavisinin uzun süre devam ettiğini belirterek oluşan maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu uyarınca meydana gelen kazada davalıların %50 oranında kusurlu olduğu, kaza nedeniyle davacının %32 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği, davacının iş göremezliğinin bundan sonraki yaşam şartlarını olumsuz etkileyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacının iş göremezlik zararına ilişkin rapor düzenleyen bilirkişi tarafından davacının muhtemel yaşam süresinin, PMF 1931 yaşam tablosu ve TRH 2010 yaşam tablosuna göre ayrı ayrı belirlenmek suretiyle hesaplama yapıldığı, davacı vekilinin 21/01/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile TRH 2010 yaşam tablosu uyarınca yapılan hesaplamada belirlenen miktar üzerinden davayı ıslah ettiği ve mahkemece de ıslah doğrultusunda davacının maddi tazminat isteminin tamamının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlendiği seçeneğe göre karar verilmesi gerekirken TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre hüküm tesisi doğru değildir. Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.