Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1646 K.2019/5071

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 25/05/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan Halilcan'ın, babası olan diğer davalı ...'e ait araç ile seyir halindeyken, kaldırımda yaya olarak bulunan müvekkiline çarptığını, kaza nedeniyle müvekkilinin ağır yaralandığını, yapılan ceza yargılamasında davalı ... hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin sağılığını kaybettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... hakkında davacının taksirle yaralanmasına neden olma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, anılan bu davalının ceza dosyasındaki eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıdığı, eylem tarihinde davalı ...'ın reşit olmadığı, aile hukukuna ilişkin velayet hakkından kaynaklanan sorumluluk hali sebebiyle velayet hakkını kullanan baba davalı ...’in de eylemden sorumlu olduğu düşünülerek aile mahkemesi sıfatıyla davacı lehine manevi tazminata hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 369. maddesinde ev başkanının, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumlu olduğu düzenlenmiş olup, mahkemece, davalı ...’in, diğer davalı ...’ın babası olması nedeniyle oluşan manevi zarardan sorumlu olacağına hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı ...’in aracın sürücüsü, diğer davalı ...’in ise aracın maliki olduğu ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3. maddesi kapsamında araç işleten sıfatını haiz olacağı ve aynı Kanun’un 85. maddesine göre de motorlu aracın işleteninin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı gerekçesiyle işbu davanın açıldığı, bu nedenle Türk Medeni Kanunu’nun 369. maddesi uyarınca aile başkanı sıfatına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmıştır.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür. Davanın konusu ise Aile Hukukundan kaynaklanmadığına göre, açılan bu davaya 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması doğru değildir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114 ve 115. maddesi gereği dava şartlarındandır. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir.

Eldeki davanın aile başkanlığı sıfatına dayalı olarak Türk Medeni Kanunun 369. maddesi kapsamında açılmış bir dava olmadığı dikkate alınarak, davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerekirken kanunun emredici düzenlemesine aykırı olarak aile mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.