Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/1649 K.2019/5070

Birleşen İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/604 esas sayılı dosyasında:

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 04/12/2012 ve 07/11/2013 günlerinde verilen dilekçeler ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacıların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Asıl ve birleşen dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; asıl ve birleşen davada; olay tarihinde davalılardan ...'e ait aracın müteveffa sürücü ...'ün sevk ve idaresinde iken karşı istikametten gelen dava dışı sürücünün kullandığı araçla çarpıştığını ve ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, kazada araçta yolcu olarak bulunan müvekkili ...'ın eşi ve çocuğunun vefat ettiğini, müteveffaların birleşen dava davacısı müvekkili Kaan Kas'ın da annesi ve kardeşi olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 297/2. madde uyarınca “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”.

Davacılar dava dilekçelerinde, manevi tazminat isteminde bulunurken, olay nedeni ile hayatını kaybeden her bir müteveffa yönünden ayrı ayrı tazminata hükmedilmesini istemişlerdir. Davacıların, taleplerini bu şekilde belirtmiş olmalarına rağmen, mahkemece anılan yasal düzenlemeye aykırı olarak, davacılardan her birine, tüm müteveffalar nedeniyle toplam manevi tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalılardan ...'ün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Dosya kapsamından, davalı ...'ün vefat eden oğlu ...'ün mirasını süresi içerisinde kayıtsız ve şartsız reddettiği ve mirası reddettiğinin tesciline karar verilmesini talep ettiği, Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/498 esas ve 2013/666 karar sayılı 17/09/2013 tarihli ilamı ile anılan davalının talebinin kabul edildiği, TMK'nun 609. maddesi uyarınca mirası ret beyanının tespit ve özel defterine tesciline karar verildiği, kararın 12/03/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Şu durumda, davalı ...'ün haksız eylem faili olan murisine ait mirası reddettiği gözetilerek davanın davalı ... yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle kısmen kabulü, doğru görülmemiş bu husus da hükmün bozulmasını gerektirmiştir.