Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2127 K.2018/5311

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Uluslararası Taşıma Nakliyat ve ... İşletmeleri Anonim Şirketi ve diğerleri aleyhine 18/05/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, hükmedilecek tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; hükmedilen maddi tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine, hükmedilen manevi tazminata ise olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş; ancak olay tarihi hükümde yanlış gösterilmiştir.

Davanın dayanağı olan eylem, haksız fiil niteliğinde olduğundan, olay tarihinden itibaren faiz talep edilebilir. Dosya içeriğinden olay tarihinin 23/07/2005 olduğu anlaşılmaktadır. Talep gözetilerek olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, maddi tazminat yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi, manevi tazminat yönünden ise olay tarihinin yanlış gösterilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.