Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2465 K.2019/6110

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Taşımacılık Oto Kiralama İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 15/04/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm ve yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2017 günlü karara karşı davacılar vekili ile davalılar vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede;

davacılar vekili ile davalılar vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esas esastan reddine dair verilen 09/10/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar vekili, davalılardan ...’ın diğer davalı şirkete ait olan tır ve dorse ile nakliye işini yapmakta iken kendisine yanan kırmızı ışıkta durmayarak karşıdan karşıya geçtiğini, bu sırada davacılardan ...’nin de içinde olduğu ve anılan davacının eşi ...’nin sevk ve idare ettiği araca çarptığını, meydana gelen kazada ...’nin vefat ettiğini, davacılardan ...’nin ise kemik kırığı oluşacak şekilde ağır yaralandığını, müteveffa ...’nin diğer davacıların babası olduğunu, kaza nedeniyle davalı ... hakkında açılan soruşturmanın devam ettiğini, davacılardan ...’nin kaza nedeniyle malul kaldığını, ayrıca eşinin desteğinden de yoksun kaldığını, ...’nin ani ve beklenmedik ölümü nedeniyle davacıların büyük üzüntü duyduklarını belirterek oluşan maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu olayda davalı sürücü ...’ın tam kusurlu olduğu, davacılardan ...’nin ağır yaralandığı ayrıca eşini kaybettiği, diğer davacıların ise babalarını kaybettiği, bu nedenle manevi tazminat talep edebilecekleri gerekçesiyle davacılardan ...’nin maddi tazminat istemi yönünden alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekili ile davalılar vekilinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı TBK’nın 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, ölenin davacılara yakınlığı ile davacılardan ...’nin yaralanma derecesi, olay tarihi, olayın meydana geliş şekli, davalılardan ...’ın meydana gelen olayda tam kusurlu olması ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzerine Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.