Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2624 K.2019/6114

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 11/10/2013 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm ve yaralanmadan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/10/2016 günlü karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 11/05/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davacılardan ...'nun temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Davacılardan ... ve ...’nun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

HMK’nın 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre, hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 41.530 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Bu nedenle, davacılardan ... ve ...’nun temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Davacılardan ...’nun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacılar vekili, davalılardan ...’ın diğer davalıya ait araçla seyir halindeyken şerit ihlali yaptığını ve karşı yönden gelen, davacılardan ...’nun eşi, diğer davacıların babası ...’nun sevk ve idaresindeki araca çarptığını, meydana gelen kazada ...’nun vefat ettiğini, diğer davacıların ise yaralandığını, davalılardan ... hakkında açılan kamu davasında tam kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kaza neticesinde davacıların ağır psikolojik travma yaşadıklarını, kazanın olumsuz etkilerini halen üzerlerinden atamadıklarını, davacıların yaralanmalarının yanı sıra davacılardan ...’nun eşini, diğer davacıların ise babalarını kaybettiklerini belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmişlerdir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ...’ın tam kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği, kaza sonucunda davacıların yaralandığı, aynı zamanda davacılardan ...’nun genç yaşta eşini, diğer davacıların küçük yaşta babalarını kaybettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

6098 sayılı TBK’nın 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, olay tarihi, ölenin davacıya yakınlığı ve davacı ...’nun yaralanma derecesi, olayın gelişim biçimi, meydana gelen kazada davalılardan ...’ın tam kusurlu olması ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında davacılardan ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.