Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4109 K.2019/2259

Davacı Tasfiye halindeki ......AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/02/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurumun uğradığı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilli ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı ...... San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin davacı bankadan ticari kredi kullandığını, kredilerin ödenmemesi üzerine kredi borçluları aleyhine icra takibi başlatıldığını ve takiplerin acizle sonuçlandığını, söz konusu kredilerin davalılar tarafından görevleri ile bağdaşmayacak ve mevzuata aykırı olarak usulsüz bir şekilde kullandırıldığını, davalıların bu eylemi nedeniyle davacı bankanın zarara uğradığını belirterek oluşan maddi zararın davalılardan tazmini isteminden bulunmuştur.

Davalılar; davanın, zamanaşımına uğradığını belirterek reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin, 15/03/2010 tarihli ve 2010/322 esas, 2010/2847 karar sayılı ilâmıyla; zarara ilişkin soruşturma raporlarının 13/04/2001 ve 24/05/2002 tarihlerinde düzenlendiği, davacı idare yönetim kurulunca, 21/11/2003 tarihinde dava açılmasına dair "olur" verildiği ve 10/02/2004 tarihinde asıl ve birleşen davanın açıldığı, bu şekilde davaların bir yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece, bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde aynı gerekçe ile ikinci kez davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair hüküm kurulduğu, mahkemece, bozmaya uyulduğu ve bozma ilamı, lehine olan taraf yönünden usuli kazanılmış hak teşkil ettiği halde; bozma gereği yerine getirilmeyerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.