Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4182 K.2019/456

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Tic.

AŞ aleyhine 21/01/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2018 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 05/02/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ......

Ağacoğlu geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karar başlığında; dava tarihinin 21/01/2011 olmasına rağmen, 23/03/2016 olarak yazılması mahallînde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ...... arası bölünmüş yol yapımı sırasında ...... Genel Müdürlüğü müteahhidi olan davalı şirkete ait iş makinaları tarafından drenaj kanalının altından geçen akaryakıt boru hattına hasar verilerek yakıt zayiatına ve onarım masraflarına sebep olunduğunu belirterek meydana gelen zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Davacı, dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, hüküm fıkrasının 1. bendinde olay tarihi olan 18/01/2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verildiği anlaşılmasına rağmen sehven olay tarihi ibaresi yerine dava tarihi ibaresi kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bu husus infazda tereddüt oluşturacağından doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıylata olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

b) Hüküm fıkrasının 2. bendinde; ‘‘Alınması gereken 4.403,31 TL harçtan peşin alınan 1.680,50 TL harcın mahsubu ile 2.722,81 TL harcın davalıdan alınarak HAZİNEYE GELİR İRADINA,’’ şeklinde hüküm tesis edilmiştir. Oysaki; davacı ... harçtan muaf kurumlar arasındadır. Şu halde; davacı kurumun harçtan muaf olduğu anlaşıldığından peşin alınan harcın mahsup edilmemesi, davacı kuruma iade edilmesi gerekmektedir. Bu husus da doğru görülmemiştir. Bu yanılgının giderilmesi de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.