Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/4234 K.2019/2165

Davacı ... AŞ vekili Avukat ...... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 26/03/2001, 31/05/2001 ve 02/04/2001 günlerinde verilen dilekçeler ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/09/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekilleri ile davalı asıl ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, sahte tasarrufu teşvik belgeleri ile usulsüz nema ödemeleri sonucu oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı asıl ve birleşen davalarda. 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanunun 6. maddesinin son fıkrası gereğince, en az iki yıl tasarrufta bulunan hak sahiplerine devlet ve iş veren katkıları üzerinden nema ödemeleri yapıldığını, taraflarınca 01/02/2000 tarihinden itibaren yapılan incelemeler sırasında, dava dışı ......

Sanayi ve Ticaret AŞ adına sahte tasarruf teşvik kesintileri iş yeri nema ödeme formları düzenlendiğinin tespit edildiğini, söz konusu formların davalılardan ... tarafından usulsüz olarak düzenlendiğini, muhtelif tarihlerde toplam 45.043.759.235 TL paranın anılan davalı tarafından usulsüz olarak tahsil edildiğini, sözü edilen bu formların şirket yetkilileri olan diğer davalılar tarafından da imzalandığını belirterek usulsüz işlemler sonucu uğramış oldukları zararın,

ödenme tarihlerinden itibaren 6183 sayılı kanunun 51. maddesinde belirtilen usul ve oranlar üzerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 11/04/2016 tarihli, 2015/15136 esas 2016/4828 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; bilirkişinin ek raporunda; 03/07/2009 tarihli ayrıntılı kök rapor esas alınmak suretiyle, şirket yöneticileri ... ve ...'ün sorumlu oldukları miktarın diğer davalı ...'nun işten ayrıldığı dönem olan 30/03/2000 tarihinden önce çekilen nema tutarı 32.922,18 TL ve buna ait gecikme zammı tutarı 47.544,72 TL olmak üzere toplam 80.466,90 TL olduğunun; davalı ...'nun ise zararın tamamından sorumlu olduğunun, toplam zarar miktarının 106.899,09 TL olduğunun belirtildiği, anılan raporun denetime elverişli bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunun incelenmesinde; her bir teşvik ödemesinin dönem dönem farklı tarihlerde ödendiği dikkate alınmadan, toplam nema ödemesinin sadece davalı ...'nun işten ayrıldığı dönem olan 30/03/2000 tarihinden önce ve sonra olmak üzere iki parçaya ayırarak, toplam miktar üzerinden gecikme zammının hesaplandığı görülmektedir.

Şu halde, her bir teşvik ödemesinin, ayrı ayrı yapıldığı tarihten dava tarihine kadar işlemiş yasal faizlerinin hesaplanması gerekirken, bunun yerine toplam nema ödemesi miktarı üzerinden gecikme zammının hesaplanmış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.