Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/120 K.2019/3456

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. aleyhine 03/11/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, site güvenliğine dair hizmetin gereği gibi yerine getirilmemesi nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı tarafından güvenlik hizmeti sağlanan site içerisinde bulunan konutunda; para, mücevher ve muhtelif eşyasının kimliği belirsiz kişi ya da kişilerce çalındığını güvenlik hizmetleri sözleşmesi uyarınca, davalının site içerisinde bulunan konut sakinlerinin ve misafirlerin güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğunu, davalının yükümlülüklerini layıkıyla ve eksiksiz yerine getirmemesi sonucu zarara uğradığnı iddia ederek oluşan maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, güvenlik hizmetleri sözleşmesinin site yönetimi ile davalı şirket arasında imzalandığını, davacının bu sözleşmenin tarafı olmadığını, davanın husumet nedeni ile reddi gerektiğini, sitedeki özel güvenlik personellerinin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, çalınan eşyaların miktarı ve niteliğinin davacının iddiasından ibaret olup, ispatının mümkün olmadığını, hırsızlık olayının gerçekleşmesinde, evde olmadığı sırada kapıyı açık bırakan davacının da ağır kusurunun bulunduğunu, diğer yandan ziyaretçilerin yahut çalışanların da hırsızlık olayını gerçekleştirme ihtimalinin bulunduğunu, site güvenlik personeline izafe edilebilecek bir kusurun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; temyiz aşamasında, davaya konu evde hırsızlığı gerçekleştirdiği iddia edilen failin bulunduğu ve hakkında ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1616 Esas sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği ancak , hükmün henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır . Şu

durumda dava dışı Meryem Çiçek hakkındaki ceza yargılaması devam ettiğine göre davaya konu istemin adı geçenden de tahsili imkanının bulunmasına göre; dava konusu tutarın davalıdan tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsiline hükmedilmesi gerekir. Mahkemece bu durumun gözetilmemesi doğru değil ise de; anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3. madde yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesinin 7. fıkrası uyarınca hüküm fıkrasına “tahsilde tekerrür olmamak üzere” ibaresi eklenerek kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Olayın oluş biçimi, davalının sorumluluğunun sözleşmeden kaynaklanması, çalınan eşyaların hatıra niteliğinin bulunmaması karşısında manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından sayın çoğunluğun manevi tazminata ilişkin onama yönünde oluşan kararına katılmıyorum.20/06/2019